Ant. Memor fuit in sǽculum * testaménti sui Dóminus Deus noster.
Psalmus 104(1-15) [1]
104:1 Confitémini Dómino, et invocáte nomen eius: * annuntiáte inter gentes ópera eius.
104:2 Cantáte ei, et psállite ei: * narráte ómnia mirabília eius.
104:3 Laudámini in nómine sancto eius: * lætétur cor quæréntium Dóminum.
104:4 Quǽrite Dóminum, et confirmámini: * quǽrite fáciem eius semper.
104:5 Mementóte mirabílium eius, quæ fecit: * prodígia eius, et iudícia oris eius.
104:6 Semen Ábraham, servi eius: * fílii Iacob, elécti eius.
104:7 Ipse Dóminus Deus noster: * in univérsa terra iudícia eius.
104:8 Memor fuit in sǽculum testaménti sui: * verbi, quod mandávit in mille generatiónes:
104:9 Quod dispósuit ad Ábraham: * et iuraménti sui ad Isaac:
104:10 Et státuit illud Iacob in præcéptum: * et Israël in testaméntum ætérnum:
104:11 Dicens: Tibi dabo terram Chánaan, * funículum hereditátis vestræ.
104:12 Cum essent número brevi, * paucíssimi et íncolæ eius:
104:13 Et pertransiérunt de gente in gentem, * et de regno ad pópulum álterum.
104:14 Non relíquit hóminem nocére eis: * et corrípuit pro eis reges.
104:15 Nolíte tángere christos meos: * et in prophétis meis nolíte malignári.
℣. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Memor fuit in sǽculum testaménti sui Dóminus Deus noster.
Ant. Auxit Dóminus * pópulum suum: et firmávit eum super inimícos eius.
Psalmus 104(16-27) [2]
104:16 Et vocávit famem super terram: * et omne firmaméntum panis contrívit.
104:17 Misit ante eos virum: * in servum venúmdatus est Ioseph.
104:18 Humiliavérunt in compédibus pedes eius, ferrum pertránsiit ánimam eius * donec veníret verbum eius.
104:19 Elóquium Dómini inflammávit eum: * misit rex, et solvit eum; princeps populórum, et dimísit eum.
104:21 Constítuit eum dóminum domus suæ: * et príncipem omnis possessiónis suæ:
104:22 Ut erudíret príncipes eius sicut semetípsum: * et senes eius prudéntiam docéret.
104:23 Et intrávit Israël in Ægýptum: * et Iacob áccola fuit in terra Cham.
104:24 Et auxit pópulum suum veheménter: * et firmávit eum super inimícos eius.
104:25 Convértit cor eórum ut odírent pópulum eius: * et dolum fácerent in servos eius.
104:26 Misit Móysen, servum suum: * Aaron, quem elégit ipsum.
104:27 Pósuit in eis verba signórum suórum: * et prodigiórum in terra Cham.
℣. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Auxit Dóminus pópulum suum: et firmávit eum super inimícos eius.
Ant. Edúxit Deus * pópulum suum in exsultatióne, et eléctos suos in lætítia.
Psalmus 104(28-45) [3]
104:28 Misit ténebras, et obscurávit: * et non exacerbávit sermónes suos.
104:29 Convértit aquas eórum in sánguinem: * et occídit pisces eórum.
104:30 Édidit terra eórum ranas: * in penetrálibus regum ipsórum.
104:31 Dixit, et venit cœnomyía: * et cínifes in ómnibus fínibus eórum.
104:32 Pósuit plúvias eórum grándinem: * ignem comburéntem in terra ipsórum.
104:33 Et percússit víneas eórum, et ficúlneas eórum: * et contrívit lignum fínium eórum.
104:34 Dixit, et venit locústa, et bruchus, * cuius non erat númerus:
104:35 Et comédit omne fænum in terra eórum: * et comédit omnem fructum terræ eórum.
104:36 Et percússit omne primogénitum in terra eórum: * primítias omnis labóris eórum.
104:37 Et edúxit eos cum argénto et auro: * et non erat in tríbubus eórum infírmus.
104:38 Lætáta est Ægýptus in profectióne eórum: * quia incúbuit timor eórum super eos.
104:39 Expándit nubem in protectiónem eórum: * et ignem ut lucéret eis per noctem.
104:40 Petiérunt, et venit cotúrnix: * et pane cæli saturávit eos.
104:41 Dirúpit petram et fluxérunt aquæ: * abiérunt in sicco flúmina;
104:42 Quóniam memor fuit verbi sancti sui: * quod hábuit ad Ábraham, púerum suum.
104:43 Et edúxit pópulum suum in exsultatióne, * et eléctos suos in lætítia.
104:44 Et dedit illis regiónes géntium: * et labóres populórum possedérunt:
104:45 Ut custódiant iustificatiónes eius, * et legem eius requírant.
℣. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Edúxit Deus pópulum suum in exsultatióne, et eléctos suos in lætítia.
Ant. Salvávit eos Dóminus * propter nomen suum.
Psalmus 105(1-15) [4]
105:1 Confitémini Dómino, quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia eius.
105:2 Quis loquétur poténtias Dómini, * audítas fáciet omnes laudes eius?
105:3 Beáti, qui custódiunt iudícium, * et fáciunt iustítiam in omni témpore.
105:4 Meménto nostri, Dómine, in beneplácito pópuli tui: * vísita nos in salutári tuo:
105:5 Ad vidéndum in bonitáte electórum tuórum, ad lætándum in lætítia gentis tuæ: * ut laudéris cum hereditáte tua.
105:6 Peccávimus cum pátribus nostris: * iniúste égimus, iniquitátem fécimus.
105:7 Patres nostri in Ægýpto non intellexérunt mirabília tua: * non fuérunt mémores multitúdinis misericórdiæ tuæ.
105:7 Et irritavérunt ascendéntes in mare, * Mare Rubrum.
105:8 Et salvávit eos propter nomen suum: * ut notam fáceret poténtiam suam.
105:9 Et incrépuit Mare Rubrum, et exsiccátum est, * et dedúxit eos in abýssis sicut in desérto.
105:10 Et salvávit eos de manu odiéntium: * et redémit eos de manu inimíci.
105:11 Et opéruit aqua tribulántes eos: * unus ex eis non remánsit.
105:12 Et credidérunt verbis eius: * et laudavérunt laudem eius.
105:13 Cito fecérunt, oblíti sunt óperum eius: * et non sustinuérunt consílium eius.
105:14 Et concupiérunt concupiscéntiam in desérto: * et tentavérunt Deum in inaquóso.
105:15 Et dedit eis petitiónem ipsórum: * et misit saturitátem in ánimas eórum.
℣. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Salvávit eos Dóminus propter nomen suum.
Ant. Oblíti sunt Deum * qui salvávit eos.
Psalmus 105(16-31) [5]
105:16 Et irritavérunt Móysen in castris: * Aaron, sanctum Dómini.
105:17 Apérta est terra, et deglutívit Dathan: * et opéruit super congregatiónem Abíron.
105:18 Et exársit ignis in synagóga eórum * flamma combússit peccatóres.
105:19 Et fecérunt vítulum in Horeb * et adoravérunt scúlptile.
105:20 Et mutavérunt glóriam suam * in similitúdinem vítuli comedéntis fænum.
105:21 Oblíti sunt Deum, qui salvávit eos, * qui fecit magnália in Ægýpto, mirabília in terra Cham: terribília in Mari Rubro.
105:23 Et dixit ut dispérderet eos: * si non Móyses, eléctus eius, stetísset in confractióne in conspéctu eius:
105:24 Ut avérteret iram eius ne dispérderet eos: * et pro níhilo habuérunt terram desiderábilem:
105:25 Non credidérunt verbo eius, et murmuravérunt in tabernáculis suis: * non exaudiérunt vocem Dómini.
105:26 Et elevávit manum suam super eos: * ut prostérneret eos in desérto:
105:27 Et ut deíceret semen eórum in natiónibus: * et dispérgeret eos in regiónibus.
105:28 Et initiáti sunt Beélphegor: * et comedérunt sacrifícia mortuórum.
105:29 Et irritavérunt eum in adinventiónibus suis: * et multiplicáta est in eis ruína.
105:30 Et stetit Phínees, et placávit: * et cessávit quassátio.
105:31 Et reputátum est ei in iustítiam: * in generatiónem et generatiónem usque in sempitérnum.
℣. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Oblíti sunt Deum qui salvávit eos.
Ant. Cum tribularéntur * vidit Dóminus: et audívit oratiónem eórum.
Psalmus 105(32-48) [6]
105:32 Et irritavérunt eum ad aquas contradictiónis: * et vexátus est Móyses propter eos: quia exacerbavérunt spíritum eius.
105:33 Et distínxit in lábiis suis: * non disperdidérunt gentes, quas dixit Dóminus illis.
105:35 Et commísti sunt inter gentes, et didicérunt ópera eórum: et serviérunt sculptílibus eórum: * et factum est illis in scándalum.
105:37 Et immolavérunt fílios suos, * et fílias suas dæmóniis.
105:38 Et effudérunt sánguinem innocéntem: * sánguinem filiórum suórum et filiárum suárum, quas sacrificavérunt sculptílibus Chánaan.
105:39 Et infécta est terra in sanguínibus, et contamináta est in opéribus eórum: * et fornicáti sunt in adinventiónibus suis.
105:40 Et irátus est furóre Dóminus in pópulum suum: * et abominátus est hereditátem suam.
105:41 Et trádidit eos in manus géntium: * et domináti sunt eórum qui odérunt eos.
105:42 Et tribulavérunt eos inimíci eórum, et humiliáti sunt sub mánibus eórum: * sæpe liberávit eos.
105:43 Ipsi autem exacerbavérunt eum in consílio suo: * et humiliáti sunt in iniquitátibus suis.
105:44 Et vidit, cum tribularéntur: * et audívit oratiónem eórum.
105:45 Et memor fuit testaménti sui: * et pœnítuit eum secúndum multitúdinem misericórdiæ suæ.
105:46 Et dedit eos in misericórdias * in conspéctu ómnium qui céperant eos.
105:47 Salvos nos fac, Dómine, Deus noster: * et cóngrega nos de natiónibus:
105:47 Ut confiteámur nómini sancto tuo: * et gloriémur in laude tua.
105:48 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sǽculo et usque in sǽculum: * et dicet omnis pópulus: Fiat, fiat.
℣. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Cum tribularéntur vidit Dóminus: et audívit oratiónem eórum.
Ant. Clamavérunt ad Dóminum * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
Psalmus 106(1-14) [7]
106:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia eius.
106:2 Dicant qui redémpti sunt a Dómino, quos redémit de manu inimíci: * et de regiónibus congregávit eos:
106:3 A solis ortu, et occásu: * ab aquilóne, et mari.
106:4 Erravérunt in solitúdine in inaquóso: * viam civitátis habitáculi non invenérunt.
106:5 Esuriéntes, et sitiéntes: * ánima eórum in ipsis defécit.
106:6 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum erípuit eos.
106:7 Et dedúxit eos in viam rectam: * ut irent in civitátem habitatiónis.
106:8 Confiteántur Dómino misericórdiæ eius: * et mirabília eius fíliis hóminum.
106:9 Quia satiávit ánimam inánem: * et ánimam esuriéntem satiávit bonis.
106:10 Sedéntes in ténebris, et umbra mortis: * vinctos in mendicitáte et ferro.
106:11 Quia exacerbavérunt elóquia Dei: * et consílium Altíssimi irritavérunt.
106:12 Et humiliátum est in labóribus cor eórum: * infirmáti sunt, nec fuit qui adiuváret.
106:13 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
106:14 Et edúxit eos de ténebris, et umbra mortis: * et víncula eórum disrúpit.
℣. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Clamavérunt ad Dóminum et de necessitátibus eórum liberávit eos.
Ant. Ipsi vidérunt * ópera Dei et mirabília eius.
Psalmus 106(15-30) [8]
106:15 Confiteántur Dómino misericórdiæ eius: * et mirabília eius fíliis hóminum.
106:16 Quia contrívit portas ǽreas: * et vectes férreos confrégit.
106:17 Suscépit eos de via iniquitátis eórum: * propter iniustítias enim suas humiliáti sunt.
106:18 Omnem escam abomináta est ánima eórum: * et appropinquavérunt usque ad portas mortis.
106:19 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
106:20 Misit verbum suum, et sanávit eos: * et erípuit eos de interitiónibus eórum.
106:21 Confiteántur Dómino misericórdiæ eius: * et mirabília eius fíliis hóminum.
106:22 Et sacríficent sacrifícium laudis: * et annúntient ópera eius in exsultatióne.
106:23 Qui descéndunt mare in návibus, * faciéntes operatiónem in aquis multis.
106:24 Ipsi vidérunt ópera Dómini, * et mirabília eius in profúndo.
106:25 Dixit, et stetit spíritus procéllæ: * et exaltáti sunt fluctus eius.
106:26 Ascéndunt usque ad cælos, et descéndunt usque ad abýssos: * ánima eórum in malis tabescébat.
106:27 Turbáti sunt, et moti sunt sicut ébrius: * et omnis sapiéntia eórum devoráta est.
106:28 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum edúxit eos.
106:29 Et státuit procéllam eius in auram: * et siluérunt fluctus eius.
106:30 Et lætáti sunt quia siluérunt: * et dedúxit eos in portum voluntátis eórum.
℣. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Ipsi vidérunt ópera Dei et mirabília eius.
Ant. Vidébunt recti * et lætabúntur, et intéllegent misericórdias Dómini.
Psalmus 106(31-43) [9]
106:31 Confiteántur Dómino misericórdiæ eius: * et mirabília eius fíliis hóminum.
106:32 Et exáltent eum in ecclésia plebis: * et in cáthedra seniórum laudent eum.
106:33 Pósuit flúmina in desértum: * et éxitus aquárum in sitim.
106:34 Terram fructíferam in salsúginem: * a malítia inhabitántium in ea.
106:35 Pósuit desértum in stagna aquárum: * et terram sine aqua in éxitus aquárum.
106:36 Et collocávit illic esuriéntes: * et constituérunt civitátem habitatiónis.
106:37 Et seminavérunt agros, et plantavérunt víneas: * et fecérunt fructum nativitátis.
106:38 Et benedíxit eis, et multiplicáti sunt nimis: * et iuménta eórum non minorávit.
106:39 Et pauci facti sunt: * et vexáti sunt a tribulatióne malórum, et dolóre.
106:40 Effúsa est contémptio super príncipes: * et erráre fecit eos in ínvio, et non in via.
106:41 Et adiúvit páuperem de inópia: * et pósuit sicut oves famílias.
106:42 Vidébunt recti, et lætabúntur: * et omnis iníquitas oppilábit os suum.
106:43 Quis sápiens et custódiet hæc? * et intélleget misericórdias Dómini.
℣. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Vidébunt recti et lætabúntur, et intéllegent misericórdias Dómini.
℣. Exáltent Dóminum in ecclésia plebis.
℟. Et in cáthedra seniórum laudent eum.
Ant. O Senhor nosso Deus lembrou-se para sempre * da sua aliança.
Salmo 104(1-15) [1]
104:1 Dai graças ao Senhor e invocai o seu nome: * anunciai entre as nações as suas obras.
104:2 Cantai-lhe e salmodiai-lhe: * narrai todas as suas maravilhas.
104:3 Gloriai-vos no seu santo nome: * alegre-se o coração dos que buscam o Senhor.
104:4 Buscai o Senhor e fortalecei-vos: * buscai sempre a sua face.
104:5 Lembrai-vos das maravilhas que fez: * dos seus prodígios e dos juízos da sua boca.
104:6 Descendência de Abraão, seu servo: * filhos de Jacó, seus escolhidos.
104:7 Ele é o Senhor nosso Deus: * em toda a terra estão os seus juízos.
104:8 Lembrou-se para sempre da sua aliança: * da palavra que ordenou para mil gerações:
104:9 Da qual dispôs com Abraão: * e do seu juramento a Isaac:
104:10 E a estabeleceu a Jacó por preceito: * e a Israel por aliança eterna:
104:11 Dizendo: A ti darei a terra de Canaã, * porção da vossa herança.
104:12 Quando eram em pequeno número, * pouquíssimos e forasteiros nela:
104:13 E passaram de nação em nação, * e de um reino para outro povo.
104:14 Não permitiu que ninguém lhes fizesse mal: * e por causa deles castigou os reis.
104:15 Não toqueis nos meus ungidos: * e não façais mal aos meus profetas.
℣. Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
℟. Como era no princípio, agora e sempre, * e pelos séculos dos séculos. Amém.
Ant. O Senhor nosso Deus lembrou-se para sempre da sua aliança.
Ant. O Senhor multiplicou * o seu povo: e o fortaleceu sobre os seus inimigos.
Salmo 104(16-27) [2]
104:16 E chamou a fome sobre a terra: * e quebrou todo o sustento do pão.
104:17 Enviou um homem adiante deles: * José foi vendido como escravo.
104:18 Humilharam os seus pés com grilhões, o ferro traspassou a sua alma * até que chegasse a sua palavra.
104:19 A palavra do Senhor o inflamou: * o rei mandou soltá-lo; o príncipe dos povos o libertou.
104:21 Constituiu-o senhor da sua casa: * e príncipe de todas as suas posses:
104:22 Para que instruísse os seus príncipes como a si mesmo: * e aos seus anciãos ensinasse a prudência.
104:23 E Israel entrou no Egito: * e Jacó foi habitante na terra de Cam.
104:24 E multiplicou grandemente o seu povo: * e o fortaleceu sobre os seus inimigos.
104:25 Mudou o coração deles para que odiassem o seu povo: * e usassem de dolo contra os seus servos.
104:26 Enviou Moisés, seu servo: * e Aarão, a quem elegeu.
104:27 Pôs neles as palavras dos seus sinais: * e dos seus prodígios na terra de Cam.
℣. Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
℟. Como era no princípio, agora e sempre, * e pelos séculos dos séculos. Amém.
Ant. O Senhor multiplicou o seu povo: e o fortaleceu sobre os seus inimigos.
Ant. Deus conduziu * o seu povo na exultação, e os seus escolhidos na alegria.
Salmo 104(28-45) [3]
104:28 Enviou trevas, e obscureceu: * e não exacerbaram as suas palavras.
104:29 Converteu as suas águas em sangue: * e matou os seus peixes.
104:30 A terra deles produziu rãs: * até nos penetrais dos seus reis.
104:31 Disse, e veio uma nuvem de moscas: * e mosquitos em todos os seus confins.
104:32 Pôs chuva de granizo para eles: * fogo abrasador na sua terra.
104:33 E feriu as suas vinhas, e as suas figueiras: * e quebrou as árvores dos seus confins.
104:34 Disse, e vieram gafanhotos, e pulgões, * cujo número era incalculável:
104:35 E comeram toda a erva na sua terra: * e comeram todos os frutos da sua terra.
104:36 E feriu todos os primogênitos na sua terra: * as primícias de todo o seu trabalho.
104:37 E fê-los sair com prata e ouro: * e não havia enfermo nas suas tribos.
104:38 O Egito alegrou-se com a partida deles: * porque o terror caíra sobre eles.
104:39 Estendeu uma nuvem para os proteger: * e fogo para os alumiar de noite.
104:40 Pediram, e vieram codornizes: * e os saciou com o pão do céu.
104:41 Fendeu a pedra e fluíram águas: * correram rios pelo seco;
104:42 Porque se lembrou da sua santa palavra: * que tinha dito a Abraão, seu servo.
104:43 E conduziu o seu povo na exultação, * e os seus escolhidos na alegria.
104:44 E deu-lhes as regiões das gentes: * e possuíram os trabalhos dos povos:
104:45 Para que guardassem as suas justificações, * e buscassem a sua lei.
℣. Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
℟. Como era no princípio, agora e sempre, * e pelos séculos dos séculos. Amém.
Ant. Deus conduziu o seu povo na exultação, e os seus escolhidos na alegria.
Ant. O Senhor os salvou * por causa do seu nome.
Salmo 105(1-15) [4]
105:1 Dai graças ao Senhor, porque ele é bom: * porque a sua misericórdia é eterna.
105:2 Quem narrará as proezas do Senhor, * fará ouvir todos os seus louvores?
105:3 Bem-aventurados os que guardam a retidão, * e praticam a justiça em todo o tempo.
105:4 Lembrai-vos de nós, Senhor, na benevolência para com o vosso povo: * visitai-nos com a vossa salvação:
105:5 Para vermos a bondade dos vossos escolhidos, para nos alegrarmos com a alegria da vossa nação: * para serdes louvado com a vossa herança.
105:6 Pecamos com os nossos pais: * agimos injustamente, cometemos a iniquidade.
105:7 Nossos pais no Egito não compreenderam as vossas maravilhas: * não se lembraram da multidão da vossa misericórdia.
105:7 E vos provocaram ao subir ao mar, * ao Mar Vermelho.
105:8 E ele os salvou por causa do seu nome: * para fazer notória a sua potência.
105:9 E repreendeu o Mar Vermelho, e ele secou, * e os conduziu pelos abismos como por um deserto.
105:10 E salvou-os da mão dos que os odiavam: * e os redimiu da mão do inimigo.
105:11 E a água cobriu os seus opressores: * nem um deles escapou.
105:12 E creram nas suas palavras: * e cantaram o seu louvor.
105:13 Depressa, porém, se esqueceram das suas obras: * e não esperaram o seu conselho.
105:14 E cederam à concupiscência no deserto: * e tentaram a Deus no lugar sem água.
105:15 E deu-lhes o que pediram: * e mandou saciedade às suas almas.
℣. Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
℟. Como era no princípio, agora e sempre, * e pelos séculos dos séculos. Amém.
Ant. O Senhor os salvou por causa do seu nome.
Ant. Esqueceram-se de Deus * que os salvou.
Salmo 105(16-31) [5]
105:16 E provocaram Moisés no acampamento: * e a Aarão, o santo do Senhor.
105:17 Abriu-se a terra, e engoliu Datã: * e cobriu a congregação de Abirão.
105:18 E acendeu-se fogo na sua sinagoga * a chama consumiu os pecadores.
105:19 E fizeram um bezerro em Horebe * e adoraram um ídolo fundido.
105:20 E mudaram a sua glória * na semelhança de um bezerro que come feno.
105:21 Esqueceram-se de Deus, que os salvou, * que fez grandezas no Egito, maravilhas na terra de Cam: coisas terríveis no Mar Vermelho.
105:23 E disse que os destruiria: * se Moisés, seu escolhido, não se tivesse posto na brecha na sua presença:
105:24 Para desviar a sua ira a fim de não os destruir: * e tiveram em nada a terra desejável:
105:25 Não creram na sua palavra, e murmuraram nas suas tendas: * não escutaram a voz do Senhor.
105:26 E levantou a sua mão sobre eles: * para os prostrar no deserto:
105:27 E para lançar a sua descendência entre as nações: * e dispersá-los pelas regiões.
105:28 E iniciaram-se a Beelfegor: * e comeram os sacrifícios dos mortos.
105:29 E provocaram-no com as suas invenções: * e multiplicou-se neles a ruína.
105:30 E levantou-se Fineias, e aplacou-o: * e cessou a mortandade.
105:31 E isso lhe foi imputado como justiça: * de geração em geração, para sempre.
℣. Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
℟. Como era no princípio, agora e sempre, * e pelos séculos dos séculos. Amém.
Ant. Esqueceram-se de Deus que os salvou.
Ant. Quando estavam atribulados * o Senhor os viu: e ouviu a oração deles.
Salmo 105(32-48) [6]
105:32 E provocaram-no nas águas da contradição: * e Moisés foi afligido por causa deles: porque exacerbaram o seu espírito.
105:33 E ele distinguiu nos seus lábios: * não exterminaram as gentes que o Senhor lhes dissera.
105:35 E misturaram-se entre as gentes, e aprenderam as suas obras: e serviram os seus ídolos: * e isso tornou-se para eles num escândalo.
105:37 E imolaram os seus filhos, * e as suas filhas aos demônios.
105:38 E derramaram sangue inocente: * o sangue dos seus filhos e das suas filhas, que sacrificaram aos ídolos de Canaã.
105:39 E a terra ficou manchada de sangue, e foi contaminada com as obras deles: * e fornicaram nas suas invenções.
105:40 E a ira do Senhor acendeu-se contra o seu povo: * e abominou a sua herança.
105:41 E entregou-os nas mãos das gentes: * e dominaram-nos os que os odiavam.
105:42 E os seus inimigos atribularam-nos, e foram humilhados sob as suas mãos: * muitas vezes ele os libertou.
105:43 Eles, porém, provocaram-no com os seus conselhos: * e foram humilhados nas suas iniquidades.
105:44 E ele viu, quando estavam atribulados: * e ouviu a oração deles.
105:45 E lembrou-se da sua aliança: * e arrependeu-se, segundo a multidão da sua misericórdia.
105:46 E fê-los encontrar misericórdia * na presença de todos os que os tinham cativado.
105:47 Salvai-nos, Senhor, nosso Deus: * e congregai-nos de entre as nações:
105:47 Para que louvemos o vosso santo nome: * e nos gloriemos no vosso louvor.
105:48 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, de século em século: * e dirá todo o povo: Assim seja, assim seja.
℣. Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
℟. Como era no princípio, agora e sempre, * e pelos séculos dos séculos. Amém.
Ant. Quando estavam atribulados o Senhor os viu: e ouviu a oração deles.
Ant. Clamaram ao Senhor * e das suas necessidades os livrou.
Salmo 106(1-14) [7]
106:1 Dai graças ao Senhor porque ele é bom: * porque a sua misericórdia é eterna.
106:2 Digam-no os que foram redimidos pelo Senhor, que ele redimiu da mão do inimigo: * e das regiões os congregou:
106:3 Do nascente ao poente: * do norte e do mar.
106:4 Erraram na solidão, em lugares sem água: * não encontraram o caminho para a cidade da sua habitação.
106:5 Famintos e sedentos: * desfalecia neles a sua alma.
106:6 E clamaram ao Senhor quando estavam atribulados: * e das suas necessidades os arrancou.
106:7 E conduziu-os por caminho direito: * para que fossem à cidade da habitação.
106:8 Louvem ao Senhor pelas suas misericórdias: * e pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens.
106:9 Porque saciou a alma vazia: * e a alma faminta saciou de bens.
106:10 Aos que estavam sentados nas trevas e na sombra da morte: * aprisionados na mendicidade e no ferro.
106:11 Porque exacerbaram as palavras de Deus: * e desprezaram o conselho do Altíssimo.
106:12 E o seu coração foi humilhado nos trabalhos: * e foram enfraquecidos, e não houve quem os ajudasse.
106:13 E clamaram ao Senhor quando estavam atribulados: * e das suas necessidades os libertou.
106:14 E eduziu-os das trevas e da sombra da morte: * e rompeu as suas prisões.
℣. Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
℟. Como era no princípio, agora e sempre, * e pelos séculos dos séculos. Amém.
Ant. Clamaram ao Senhor e das suas necessidades os livrou.
Ant. Eles viram * as obras de Deus e as suas maravilhas.
Salmo 106(15-30) [8]
106:15 Louvem ao Senhor pelas suas misericórdias: * e pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens.
106:16 Porque quebrou as portas de bronze: * e despedaçou os ferrolhos de ferro.
106:17 Socorreu-os do caminho da sua iniquidade: * porque pelas suas injustiças foram humilhados.
106:18 A sua alma abominou toda a comida: * e chegaram até às portas da morte.
106:19 E clamaram ao Senhor quando estavam atribulados: * e das suas necessidades os libertou.
106:20 Enviou a sua palavra e curou-os: * e arrancou-os das suas perdições.
106:21 Louvem ao Senhor pelas suas misericórdias: * e pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens.
106:22 E sacrifiquem o sacrifício do louvor: * e anunciem as suas obras com exultação.
106:23 Os que descem ao mar em navios, * fazendo o seu trabalho em muitas águas.
106:24 Estes viram as obras do Senhor, * e as suas maravilhas no profundo.
106:25 Ele disse, e levantou-se um vento tempestuoso: * e exaltaram-se as suas ondas.
106:26 Sobem até aos céus, e descem até aos abismos: * a sua alma definhava com os males.
106:27 Foram turbados, e cambalearam como ébrios: * e toda a sua sabedoria foi devorada.
106:28 E clamaram ao Senhor quando estavam atribulados: * e das suas necessidades os eduziu.
106:29 E reduziu a tempestade a uma brisa: * e calaram-se as suas ondas.
106:30 E alegraram-se porque se acalmaram: * e ele os conduziu ao porto que desejavam.
℣. Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
℟. Como era no princípio, agora e sempre, * e pelos séculos dos séculos. Amém.
Ant. Eles viram as obras de Deus e as suas maravilhas.
Ant. Os retos verão * e alegrar-se-ão, e compreenderão as misericórdias do Senhor.
Salmo 106(31-43) [9]
106:31 Louvem ao Senhor pelas suas misericórdias: * e pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens.
106:32 E exaltem-no na assembleia do povo: * e na cadeira dos anciãos o louvem.
106:33 Ele transformou os rios em deserto: * e as fontes de água em terra seca.
106:34 A terra frutífera em salinas: * pela malícia dos que nela habitavam.
106:35 Transformou o deserto em lagoas de águas: * e a terra sem água em fontes de água.
106:36 E colocou ali os famintos: * e construíram a cidade da habitação.
106:37 E semearam campos, e plantaram vinhas: * e produziram fruto de natividade.
106:38 E abençoou-os, e multiplicaram-se grandemente: * e não diminuiu os seus jumentos.
106:39 E foram reduzidos a poucos: * e foram vexados pela tribulação dos males, e pela dor.
106:40 Foi derramado o desprezo sobre os príncipes: * e fê-los errar em lugares sem caminho, e não na via reta.
106:41 E ajudou o pobre da sua inópia: * e multiplicou as suas famílias como rebanhos de ovelhas.
106:42 Os retos verão, e alegrar-se-ão: * e toda a iniquidade fechará a sua boca.
106:43 Quem é o sábio que guardará estas coisas? * e compreenderá as misericórdias do Senhor.
℣. Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
℟. Como era no princípio, agora e sempre, * e pelos séculos dos séculos. Amém.
Ant. Os retos verão e alegrar-se-ão, e compreenderão as misericórdias do Senhor.
℣. Exaltem ao Senhor na assembleia do povo.
℟. E na cadeira dos anciãos o louvem.